L’OSSERVATORE ROMANO

NR 7 (214) 1999 Rok XX Wydanie polskie

Podróż apostolska Ojca Świętego do Rumunii

Podróż apostolska Ojca Świętego do Rumunii odbiła się szerokim echem w środkach społecznego przekazu na całym świecie Jej historyczne znaczenie podkreślił także sam Jan Paweł II Po raz pierwszy udałem się do kraju zamieszkałego w większości przez chrześcijan prawosławnych}} (przemówienie z 12 maja).

Wizyta papieska przypomniała na nowo, ze wciąż jeszcze istnieje rozdział miedzy mieszkańcami Zachodu, a narodami europejskiego Wschodu. Od tysiąca lat dzieli nas coś, co jest starsze nawet niż europejskie narody i Co w jakiejś mierze ukształtowało ich historie: odmienność religijna, bolesny rozłam w Kościele - Mistycznym Ciele Chrystusa, konflikty i wzajemne urazy. Spotkanie Papieża Jana Pawła II i Patriarchy Teoktysta, ich wspólna modlitwa i wygłoszone przemówienia były wyraźnym dowodem, ze te rany u progu trzeciego tysiąclecia zaczynają się zabliźniać.

Podróż papieska do Rumunii miała charakter ekumeniczny i była kamieniem milowym na drodze do odtworzenia jedności Europy, przeciętej liniami podziałów miedzy protestancką Północ, katolickim Południem i prawosławnym Wschodem. Jej owoce - nawet z punktu widzenia czysto doczesnego 5ą oczywiste. Na naszych oczach dokonuje się proces pojednania serc i wzajemnego zbliżenia kultur. To wszystko nastaje po dziesięcio1eciach istnienia barier ideologicznych i militarnych, wzniesionych po zakończeniu II wojny światowej.

Ojciec Święty dostrzegł w tym wydarzeniu znak Bożego działania i mówił z podziwem także o tych, którzy <<dawali świadectwo o Chrystusie w czasach długotrwałego i bezwzględnego panowania komunizmu, odważnie stawiając czoło torturom, wiezieniu, a czasem nawet śmierci>> (tamże). Byli wśród' nich prawosławni, katolicy i protestanci. Swoją postawą ukazują oni współczesnemu pokoleniu chrześcijan, jak wiele nas łączy, niezależnie od wszelkich istniejących jeszcze podziałów.

Historyczna podróż Jana Pawia II do Rumunii odsłoniła przed całym Kościołem wielkie dziedzictwo wiary, liturgii i pobożności naszych braci prawosławnych, a także potwierdziła prawdę jego słów zawartą w liście apostolskim Orientale lumen: <<Słowo Zachodu potrzebuje Wschodu, aby Słowo Boże coraz lepiej ukazywało swe niezgłębione bogactwa)>> (n. 28).

W numerze publikujemy m.in. wszystkie przemówienia i homilie Ojca Świętego wygłoszone w Rumunii, kronikę podróży oraz artykuł poświęcony sytuacji Kościoła katolickiego w tym kraju. Jednym z motywów przewodnich tych tekstów jest gorąca prośba Papieża, aby z ust ludzi wierzących płynęła nieustannie do nieba modlitwa, którą Chrystus odmówił w przeddzień' swojej śmierci w wieczerniku: <<Ojcze, spraw, aby wszyscy stanowili jedno>> (por. 3 17, 21).